نتایج یک تحقیق کاربردی: انتخاب منبع کودی مناسب می‌تواند به افزایش عملکرد، کیفیت و سودآوری تولید کیوی‌فروت کمک کند

ارزیابی اقتصادی مصرف منابع مختلف کود آلی و کود شیمیایی بر کمیت و کیفیت کیوی‌فروت توسط پژوهشگر پژوهشکده مرکبات و میوه‌های نیمه‌گرمسیری

۰۲ شهریور ۱۴۰۵ | ۱۴:۳۷ کد : ۲۲۵۹۱ اخبار مصاحبه های علمی، فنی و ترویجی
نتایج یک پژوهش چهار ساله در پژوهشکده مرکبات و میوه‌های نیمه‌گرمسیری نشان داد انتخاب منبع کودی مناسب، علاوه بر تاثیر بر عملکرد و کیفیت کیوی‌فروت، می‌تواند نقش مهمی در افزایش سودآوری باغداران داشته باشد. نتایج ارزیابی اقتصادی نشان داد در مرحله باغی، کود کامل شیمیایی و پس از آن کود گاوی، از بازده اقتصادی بالاتری برخوردار بودند. در ارزیابی مرحله سردخانه‌ای نیز کود گاوی و ورمی‌کمپوست عملکرد اقتصادی بهتری نسبت به سایر تیمارها نشان دادند. بر اساس نتایج این پژوهش، تصمیم‌گیری درباره انتخاب کود نباید تنها بر پایه میزان عملکرد یا قیمت کود باشد، بلکه باید هزینه‌های تولید، کیفیت میوه، قابلیت نگهداری و درآمد نهایی نیز به ‌صورت همزمان مورد توجه قرار گیرد تا زمینه تولید اقتصادی‌تر و پایدارتر کیوی‌فروت فراهم شود.
ارزیابی اقتصادی مصرف منابع مختلف کود آلی و کود شیمیایی بر کمیت و کیفیت کیوی‌فروت توسط پژوهشگر پژوهشکده مرکبات و میوه‌های نیمه‌گرمسیری

به گزارش روابط عمومی پژوهشکده مرکبات و میوه ‌های نیمه‌ گرمسیری، سمیه ابوالحسنی یاسوری، محقق حوزه اقتصادی این پژوهشکده، به مناسبت هفته دولت در گفتگویی به تشریح نتایج یک پژوهش با موضوع ارزیابی اقتصادی مصرف منابع مختلف کودهای آلی و شیمیایی بر کمیت و کیفیت کیوی ‌فروت پرداخت.

وی با اشاره به اهمیت تغذیه در تولید اقتصادی کیوی ‌فروت اظهار کرد: مدیریت تغذیه فقط به افزایش عملکرد محدود نمی‌ شود و می ‌تواند بر ویژگی ‌هایی مانند کیفیت میوه، قابلیت نگهداری و در نهایت درآمد حاصل از فروش محصول نیز تاثیرگذار باشد. از طرفی با توجه به افزایش توجه در دنیا به کشاورزی پایدار؛ کاهش مصرف نهاده ‌های شیمیایی و استفاده بیشتر از منابع آلی و طبیعی، لازم است استفاده از این منابع علاوه بر جنبه‌ های فنی و زراعی، از نظر اقتصادی نیز مورد بررسی قرار گیرد. زیرا افزایش عملکرد ناشی از بکارگیری این نهاده‌ها زمانی ارزشمند است که افزایش درآمد حاصل از محصول، هزینه ‌های اضافی تولید را پوشش داده و ضمن استفاده پایدار از منابع تولید، حداقل مشکلات زیست ‌محیطی را بدنبال داشته باشد.

این محقق پژوهشکده گفت: در این پژوهش، هفت تیمار تغذیه ‌ای شامل کود کامل شیمیایی در کنار منابع مختلف کودهای آلی شامل کود گاوی، کود گوسفندی، کود مرغی، ورمی‌کمپوست و آزولا، مورد ارزیابی اقتصادی قرار گرفت. هدف اصلی این بود که پس از اینکه از بعد فنی مشخص شد هر یک از این منابع کودی چه اثری بر عملکرد و ویژگی‌‌های کیفی کیوی داشته، تعیین شود از بعد اقتصادی استفاده از آنها تا چه اندازه برای باغدار مقرون ‌به‌ صرفه است.

وی با اشاره به روش انجام ارزیابی اقتصادی گفت: اطلاعات هزینه ‌ها و درآمدهای مربوط به تیمارهای مختلف در طول چهار سال ثبت و سپس با استفاده از روش بودجه ‌بندی جزئی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

این محقق افزود: در این روش تنها میزان تولید محصول مورد توجه قرار نمی‌گیرد، بلکه تغییرات هزینه ‌ها و درآمدها در اثر استفاده از هر تیمار نیز محاسبه می‌شود. به عبارت ساده ‌تر، بررسی می‌شود که باغدار با صرف هزینه برای یک نوع کود، چه مقدار افزایش درآمد به دست می‌آورد و در نهایت کدام روش تغذیه‌ای سود بیشتری برای او ایجاد می‌کند. در این پژوهش ارزیابی اقتصادی در دو مرحله باغی و سردخانه‌ای انجام شد. زیرا در محصولی مانند کیوی، بخشی از ارزش اقتصادی محصول به قابلیت نگهداری و کیفیت آن در دوره پس از برداشت مربوط می‌شود.

ابوالحسنی یاسوری درباره نتایج مرحله باغی اظهار کرد: بررسی اقتصادی تیمارهای مختلف در زمان فروش محصول نشان داد که کود کامل شیمیایی NPK در بین تیمارهای مورد مطالعه، بالاترین بازده ناخالص اقتصادی را داشت. نرخ بازده ناخالص اقتصادی این تیمار 25.66 درصد محاسبه شد که بالاترین میزان در میان تیمارهای بررسی ‌شده بود. پس از آن، کود گاوی با نرخ 25.04 درصد در رتبه دوم قرار گرفت.

این محقق ادامه داد: پس از کود کامل شیمیایی و کود گاوی، به ترتیب تیمارهای ورمی‌کمپوست، آزولا، کود گوسفندی و کود مرغی قرار گرفتند. بنابراین، اگر معیار تصمیم ‌گیری صرفا مرحله باغی و فروش محصول باشد، کود کامل شیمیایی در این مطالعه از نظر اقتصادی در رتبه نخست قرار گرفت، هرچند اختلاف آن با کود گاوی بسیار کم بود.

وی با اشاره به نتایج بخش سردخانه ‌ای پژوهش گفت: یکی از نکات مهم این مطالعه، تفاوت نتایج اقتصادی تیمارها در مرحله باغی و پس از برداشت بود. در مرحله سردخانه ‌ای، کود گاوی با نرخ بازده ناخالص اقتصادی 36.63 درصد در رتبه نخست قرار گرفت و پس از آن ورمی‌کمپوست با نرخ 32.32 درصد قرار داشت. این در حالی است که نرخ بازده ناخالص اقتصادی کود کامل شیمیایی در این مرحله 29.33 درصد بود.

وی بیان کرد: این نتایج نشان می ‌دهد ارزیابی اقتصادی کودها نباید صرفا بر اساس عملکرد محصول در زمان برداشت انجام شود، بلکه کیفیت میوه و رفتار آن در دوره نگهداری نیز می‌تواند در سود نهایی باغدار موثر باشد. کیوی از محصولاتی است که امکان نگهداری و عرضه تدریجی آن وجود دارد و به همین دلیل، کیفیت میوه در زمان برداشت و حفظ ویژگی‌ های کیفی آن در دوره انبارمانی اهمیت زیادی دارد.

وی ادامه داد: اگر یک روش تغذیه‌ ای بتواند ضمن حفظ عملکرد مناسب، کیفیت و قابلیت نگهداری میوه را نیز بهبود دهد، ممکن است در نهایت ارزش اقتصادی بیشتری برای تولید کننده ایجاد کند، حتی اگر در زمان برداشت بیشترین عملکرد را نداشته باشد.

این محقق تاکید کرد: یکی از نکات مهم در مدیریت تغذیه باغ این است که افزایش مقدار مصرف کود لزوما به افزایش عملکرد و سودآوری منجر نمی ‌شود. مصرف نامتعادل کود می ‌تواند هزینه تولید را افزایش دهد و حتی در برخی شرایط موجب کاهش کیفیت محصول یا بروز مشکلات زیست ‌محیطی شود.

ابوالحسنی یاسوری در پایان گفت: نتایج این پژوهش نشان می‌ دهد که انتخاب منبع کودی مناسب باید همزمان از دو جنبه فنی و اقتصادی مورد توجه قرار گیرد. نمی ‌توان تنها بر اساس قیمت خرید کود یا میزان عملکرد تصمیم گرفت؛ بلکه هزینه مصرف کود، افزایش عملکرد، کیفیت میوه، قابلیت نگهداری و درآمد نهایی باید در کنار یکدیگر بررسی شوند.

وی افزود: بر اساس نتایج بدست ‌آمده، در شرایط این پژوهش، کود کامل شیمیایی در مرحله باغی بالاترین بازده اقتصادی را داشت، در حالی که در مرحله سردخانه ‌ای، کود گاوی و ورمی‌کمپوست عملکرد اقتصادی بهتری نشان دادند. بنابراین، استفاده هدفمند و متعادل از منابع کودی و توجه همزمان به تولید، کیفیت، انبارمانی و سود نهایی می‌ تواند به تصمیم‌گیری بهتر باغداران و حرکت به سمت تولید پایدارتر کیوی ‌فروت کمک کند.

آخرین ویرایش ۰۲ شهریور ۱۴۰۵